Moederdag. Eindelijk.

Al twee weken hoor ik weinig anders dan wat ze toch gemaakt heeft voor mama. Ze mag verder niets zeggen. Het is geheim. Daar was de juffie erg duidelijk over. Met een sussend vingertje voor de mond bevestigd ze die boodschap en bejubeld ze nogmaals haar eigen kado en beschrijft tot in detail wat daar ingepakt op de piano staat. Zolang mama het niet hoort is het goed. Samen hebben we ook een grote tekening gemaakt. Met prinsessen en een achtbaan, een kasteel en zonnetjes. De creativiteit was niet weg te slaan.

De dag is daar. Het half zes en ik hoor naast mij heel stilletjes een zacht en voorzichtig stemmetje. “Robert, het is mamadag. Wakker worden. Robert, word nou wakker“. En met een flinke por word de boodschap stevig kracht bij gezet. Ik sta op en samen lopen we voorzichtig naar beneden. In de keuken aangekomen bepalen we ons eigen plan van aanpak. Zij mag de crackers smeren en ik snij de kaas. Zij mag dan de kaas erop leggen terwijl ik een paar glazen met melk vul. Met haar eigen gracieuze bewegingen worden de crackers voorzien van boter. Ik snij de kaas en met het een bult geduld komt de kaas netjes terecht. We zijn er helemaal klaar voor.

Ik geef aan dat ze haar kado moet pakken voordat ze de trap op vliegt. Ze heeft er zin in om mama te verrassen maar ze was al bijna boven. Voorzichtig lopen we de kamer op en maken we een slapende mama wakker. Ze krijgt een kadootje in haar handen gedrukt en mama leest het gedichtje voor. Zonder enige moeite word ze verbetert door de kleine meid want die kent natuurlijk het hele gedicht uit haar hoofd. De grote glimlachen op beide gezichtjes stralen door de kamer. De kado’s worden uitgedeeld, de crackers opgegeten en na een heel leger aan knuffels is dan toch eindelijk moederdag begonnen.

Ja, ik mag vandaag alles gaan doen. Moederdag, leuk. 😉

← Previous post

Next post →

3 Comments

  1. Adolf

    Sie sind herzlich eingeladen mein Freund.

  2. Adolf

    Später Happy Muttertag 😀

Geef een reactie